Gisteren tweete @RuSt dat hij genomineerd was voor een Dutch Bloggie Award. Ik Tweete vrolijk terug, gefeliciteerd en klikte door naar deze link. Tot mijn grote verbazing zag ik dat ik genomineerd was voor beste Beeldblog, een gilletje ontsnapte uit mijn mond.

Aanvankelijk voelde ik me onbestemd en wist niet wat ik er mee moest. Ik ben niet zo voor prijzen en de"jij bent de beste" mentaliteit. Doet me denken aan pijnlijke momenten op het schoolplein.

Toen iemand me er op wees dat ik in twee categorieën was genomineerd was het hek van de dam en besloot ik dat ik het heel erg gaaf en tof vond.

Het ding was dat ik dezelfde ochtend nog tegen mezelf mompelde, waarom doe ik het eigenlijk, elke dag honderden feeds doorploeteren op zoek naar inspiratie. Elke dag wordt het moeilijker iets te vinden waar ik 100% achter sta, omdat ik elke dag de lat weer hoger lijkt te leggen.

Nu, nu kan ik niet wachten om zo meteen alle feeds door nemen op zoek naar mooie en bijzondere dingen op gebied van vormgeving die mij elke dag weer inspireren en voeden om zelf te ontwerpen.

Mensen van de Dutch Bloggies, ik ben vereerd en bedankt voor deze stimulerende injectie. Tot 1 december in Den Haag.