Vorige week heb ik de Dutch Bloggie Award gewonnen, ik kon daar zelf jammer genoeg niet bij zijn. Aanvankelijk had ik aan de Vlaamse collega blogger Tante Annie gevraagd om op te springen in mijn naam, moest ik winnen. Waarschijnlijk was ze geïntimideerd door de grote Ollanders of zat ze te mokken achter haar pintje omdat ze zelf niks gewonnen heeft.

In elk geval, ik hoorde niks van haar en kwam op het idee om Ramon snel te texten of hij dat wou doen moest er niemand opspringen. En dat deed hij geweldig!

Ramon heb ik leren kennen door zijn brutaliteit, hij twitterde tegen me "als je van fotografie houdt moet je hier eens kijken" met een link naar zijn pagina. Ik hou daarvan, mensen die doen aan brute zelfpromotie, zo hoort het! Met valse bescheidenheid is niemand groot geworden. Eenmaal op zijn site zag ik dat hij een enorme hoeveelheid sites heeft en met heel veel projecten bezig is. Hij is fotograaf, schrijver, cabaretier, muzikant en nog veel meer!

Hiernaast een selectie uit de serie Ik zoek ruzie




Wij dachten dat wij veel sites hadden, maar die van jou slaan alles,
geweldig, hoe ben je op het idee gekomen om zoveel sites te creëren?

Het was eigenlijk helemaal niet begonnen met het idee dat ik veel sites wilde maken. Toen ik net begon met het maken van sites was het gewoon nog een manier om me creatief te uiten. Inmiddels mag ik me ook webdeveloper en internetstrateeg noemen, dus het maken van sites gaat me heel makkelijk af. Als ik alles moest uitbesteden was het een heel ander verhaal. Op een gegeven moment dacht ik, weet je wat, ik combineer dat, dus voor elk project een eigen site, zo giet ik een creatief technisch sausje over een project dat (meestal) helemaal niet technisch is. Elk project heeft ook zijn eigen 'ideale' vormgeving en omgang. Een blog is niet altijd even handig voor foto's en een fotogallerij vullen met tekst is ook onhandig. En dan heb ik het niet eens gehad over sites die heel specifiek één ding doen zoals een humoristische vertaalcomputer (vertaalkompjotter.nl) of een site die checkt of je al dood bent (benikaldood.nl).

Heb je een opleiding gedaan of ben je meer een autodidact?

Ja, ik heb een opleiding gehad, maar niet voor het maken van sites haha. Na een beta richting op de middelbare school ben ik Taal- en Cultuurstudies gaan studeren en heb me daar gespecialiseerd in Nieuwe Media en Digitale Cultuur. Eerder sociologische en psychologisch dan technisch dus en al helemaal niet gericht op een kunstzinnige levensloop. Daarna wel weer technisch aan de slag als webdeveloper. Dus in dat opzicht ben ik helemaal autodidact, met alles eigenlijk, van het maken van sites tot schrijven, tekenenen, fotograferen en de rest.

Hoe zou je jezelf beschrijven als creator?

Da's een goeie! Ik omschrijf mezelf graag als creatief entrepreneur. Simpelweg omdat ik het leuk vind om alles te doen. Daarnaast ben ik een kei in het uit de hand laten lopen van hobby's en heel slecht in stil zitten. Die combinatie van factoren zorgt dat ik me niet echt richt op maar één richting. Tja,... hoe je dat wil noemen,... ik vind alles best, behalve de term creabea,... dat is meer iets voor mensen die historische veldslagen punniken met een groep vriendinnen.

Je bent thuis in verschillende disciplines, is er één die je nauwer aan het hart ligt dan andere? Zo ja welke?

Niet echt of juist wel. Het heeft te maken met tijd. Het ene moment duik ik van de bovenste plank in het diepe van fotografie, het andere moment kijk ik rond in de spelonken van muziek om te kijken hoe bijvoorbeeld timing werkt. En dat wisselt nogal. Het is echt een "in het moment"-achtig-iets voor mij. Op dit moment ben ik weer druk bezig met fotografie, maar ik gok dat ik binnen een half jaar ook weer fanatiek verder ga met video en muziek.

De serie ik zoek ruzie is werkelijk hilarisch, hoe ben je op dit idee gekomen en waar haal je de mensen vandaan.

Haha, dank je. Ik wilde altijd al een keer een leuke fotoserie maken en toen ik een keer een videoshoot had met Don Diablo en een leuke afsluiter van de dag wilde, bedacht ik dit. Niet wetend dat het ooit zo groot zou worden. Hij was de eerste. Ik nam mijn camera altijd al mee, maar sindsdien wat vaker. Ik verblijf nog wel eens in de creatieve scene en daar ontmoet ik die mensen. Of (bekende) vrienden vragen me mee om foto's te komen maken van een optreden en backstage ben ik dan ook vaak succesvol in het vinden van (bekende) mensen die me in elkaar willen beuken voor de serie. In het begin mocht iedereen op de foto, maar nadat het project wat groter en populairder werd ben ik me echt gaan richten op artiesten, voornamelijk, maar niet enkel, comedians en muzikanten. Anders stond de fototeller al in de duizend en dat zou de serie niet ten goede komen.

Vertel eens over Plunk, hoe is dat ontstaan, heb je een muzikale achtergrond?

Plunk, 's werelds eerste mondharp & beatbox duo, begon met een leuke anekdote. Op een avond was ik bij een soort open podium achtige avond waar ik gedichten zou voordragen. Tijdens de soundcheck liep ik wat te klooien met de microfoon, wat mensen als beatboxen herkende. Ik had er nooit echt wat mee gedaan en kom ook helemaal niet uit een hiphop scene of zo. Na mijn voordracht vroegen mensen uit het publiek, die de soundcheck hadden gezien, of ik dat nu weer wilde doen voor iedereen. Dus ik improviseerde wat. Dat sloeg aan en ik werd een paar keer geboekt. Op een andere, soortgelijke avond moest een vriend van me, Danibal, optreden als mondharpspeler. Tegen het einde van zijn optreden vroeg hij aan de zaal of er nog beatboxers aanwezig waren, wijzend naar mij,... ik klom op het podium en we improviseerden samen wat,... die avond werden wij als duo geboekt. En dat sloeg helemaal aan. Zodoende ontstond Plunk, een gelegenheidsduo dat zich eigenlijk niet meer zo mag noemen. Het is heel leuk om te doen, maar geen vast iets. Wanneer we zin hebben, spelen we. En zo ben je ineens op tv en sta je te spelen in het Bimhuis. Ik heb niet echt een muzikale achtergrond, maar heb in mijn cabaretperiode wel veel gezongen. Ik speel ook niet echt een instrument,... ik klooi echter wel op heel veel verschillende instrumenten.

Dan nu over Cabaret Zinloos, met wie doe je dat en hoe is dat ontstaan.

Cabaret Zinloos is ook een leuke anekdote. Sorry, maar zo is het gewoon haha. Cabaret Zinloos was het cabaretduo wat ik acht jaar lang vormde met Mark Wybenga. Hij had ooit mijn zusje ontmoet in Tsjechi‘, ze kregen een relatie, het ging na een tijd uit, maar gingen nog wel goed met elkaar om. Op een gegeven moment ging ik studeren in een stad waar hij al aan jaar zat (Utrecht) en ik had voor mijn introductie een slaapplek nodig,... dat kon bij hem. Die week werden we beste vrienden. Hij deed veel met muziek, ik met tekst. Dus een paar maanden later vroeg ik hem of hij een cabaretduo wilde vormen. En zo was Cabaret Zinloos een feit. Een geweldige tijd, van alles meegemaakt en gespeeld op veel heilige grond zoals het Betty Asfalt Complex, Theater PePijn en het Nieuwe Luxor.

Nu ben je zo breed bezig dat ik wel honderd vragen kan stellen,
maar laten we het leuk houden, is er iets wat je zelf nog kwijt wilt?

Wat ik nog meer kwijt wil? Geen idee,... over de loop van de jaren vast nog wel wat haha. Ik wil echter wel iedereen graag uitnodigen om een kijkje te nemen op www.mijnnaamisramon.nl waar al mijn sites staan. Van daaruit kun je goed doorklikken. Kijk wat rond, laat wat reacties achter, ik hoor het graag,... en alvast sorry voor de tijd die je kwijt bent met het bezoeken van mijn sites.

www.mijnnaamisramon.nl