Dertien jaar geleden zat ik in het computerlokaal van de HKU (Hoge school voor de Kunsten, Utrecht) dit was voor het blog-, facebook- en twitter tijdperk. Het enige wat je toen had waren chatrooms. Ik was heel gezellig aan het chatten met een zekere Roderique, soms zelfs ondeugend aan het chatten.

Toen ik wat ondeugends intikte hoorde ik een jongen naast me lachen, ik keek de jongen aan, ik keek naar zijn scherm en tikte in de chat. "Ik denk dat je naast me zit" Zo heb ik Roderique leren kennen.

Dertien jaar geleden studeerde ik af met een fictie en een non fictie film. De non fictie film heette "Birth of a new Generation" Die ging over homoseksualiteit in Ierland in je jaren negentig, tot 1992 was homoseksualiteit bij de wet verboden en bestond dat enkel underground, vier jaar na de wetswijziging bleven de gays en lesbians jammer genoeg underground!

Voor deze film had ik 3d animaties nodig, wat toen heel vooruitstrevend was, mijn net verworven vriend Roderique studeerde dat en vroeg ik hem om de animaties te verzorgen.

Na het afstuderen, ga je werken, verhuis je een paar keer en vergeet je, jammer genoeg mensen. Tot vorige week dat één van mijn twitter-vrienden een DM stuurde met. "kennen wij elkaar niet van de HKU?" Dat was Roderique! Ik had hem al in de gaten met zijn betoverende, fantastische 365 serie op Flickr! Dit is dus meer dan reden voor een interview


Het interview!

Wat ben je gaan doen na de HKU? Maak je nog 3d? En waarom wel of niet.
Na de HKU ben ik een aantal jaren gaan freelancen als 3d animator en media vormgever. Een klusje hier, een promootje daar, er was altijd wel wat om te maken, designen en vorm te geven. Meestal ook voor veel te weinig geld en binnen veel te weinig tijd. 3D bleef altijd wel een passie, maar ik kon mijn ei er niet echt in kwijt. De meeste plannen die ik had waren te groots en tijdrovend. Ik bleef af en toe ook klusjes doen voor de HKU, zoals montages doen, leadertjes maken en edits maken voor events, expo's etc. Uiteindelijk ben ik ook gaan lesgeven in 3D animatie.
Ik heb ook nog een paar jaar als 3d-er en vormgever bij Metropolisfilm in Utrecht gewerkt. Dat was ook erg leuk en ik kreeg ook de ruimte om als docent door te gaan.

Na een paar jaar stond ik weer op straat, maar ik had de smaak van een vaste baan wel te pakken. De zin in freelancen was wel voorbij, en eigenlijk was ik er ook wel klaar mee om steeds maar weer "mooie dingen" te maken voor iemand die het zelf niet kon. Eigenlijk wilde ik wel gewoon voor mezelf leuke en mooie dingen maken, zonder de druk van deadlines, low-pay en lange uren. Maar ja dan moet er wel ergens geld vandaan komen om in ieder geval te kunnen leven.

Op dat moment werd mij een vaste aanstelling geboden aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht, faculteit Kunst, Media & Technologie (de school waar ik was afgestudeerd en nog werkte als docent). Ik kon er de baan van "systeembeheerder" krijgen, waarbij ik verantwoordelijk werd voor de aanschaf en onderhoud van de apparatuur voor de afdeling Media. Als techniek-geek was dat eigenlijk best wel wat ik wilde. Eindelijk had ik een leuke baan, leuke collega's, leuk speelgoed, een vast inkomen en veel vrije tijd! Iets waar ik nog steeds veel van geniet! 3D-en doe ik niet meer professioneel en ook het lesgeven heb ik opgegeven, omdat ik vond dat ik teveel van het werkveld was verwijderd om nog iets substantieel te leren aan de studenten.


Je 365, wat heeft je gedreven of geïnspireerd om het te gaan doen.
Een vriendin was bezig met een 365 en ik vond het leuk om haar avonturen te volgen. Dat ga ik ook ooit eens doen...ooit. Op 1 januari (zo ergens na de champagne en de oliebollen) dacht ik dat het nu wel het uitgewezen moment was om iets nieuws te gaan doen. Ik weet nog wel dat ik dacht "waar ben ik aan begonnen" de volgende ochtend, maar ik ben toch begonnen en heb doorgezet.

Omdat ik van oorsprong toch wel een beetje een vormgever en een fantast ben kon ik het niet laten om foto's te manipuleren en te bewerken. Door elke dag een foto te maken en eraan te sleutelen leer je ontzettend veel van het proces, ik leer nog elke dag nog iets nieuws.

Weet je altijd presies wat je gaat doen of is elke dag weer opnieuw een uitdaging.
Ik denk vaak wel na over het shot dat ik wil gaan doen. Soms begin ik s'morgens met een idee en loop daar de hele dag mee in mijn hoofd te spelen tot ik s'avonds aan de foto kan beginnen. Andere dagen laat ik me leiden door mijn gevoel en zie ik wel waar ik uitkom. Ik heb net een paar studioflitsers gekocht en mijn mogelijkheden zijn weer verder uitgebreid, al ben ik nu nog erg aan het zoeken en aan het spelen ermee.
Er zijn op Flickr ook thema groepen en sommigen hebben voor elke dag een ander thema. Dat is ook leuk om te doen, zij gooien een woord, gevoel, thema op en ik verzin er een beeld bij. Zo is er elke dag weer wat nieuws en leuks te doen. Natuurlijk zijn er ook dagen dat je echt geen zin of tijd hebt, maar dat is niet meer dan logisch, maar ook dan probeer ik nog wel iets van de foto te maken.

Je foto's zien er erg bewerkelijk uit, hoe lang zit je aan zo een kunst werk!
Ik neem mijzelf altijd voor om niet langer dan 2 uur aan een foto te werken, anders wordt het te gek. Het voordeel is dat ik elke dag een deadline heb (ook al hou ik niet van deadlines), maar hierdoor dwing ik mezelf om een foto af te maken. Doorgaans kom ik thuis van het werk en blijft er weinig tijd over van de dag om echt lang aan een foto te werken. En voor ik naar bed ga wil ik de foto klaar hebben. Op vrije dagen heb ik meer tijd om te experimenteren, maar dan ben ik meer met de set bezig dan dat ik echt achter de computer zit te werken. Het is een balans act. Hoe beter je geschoten materiaal hoe minder nabewerking je eraan hebt en hoe slechter de foto, hoe meer tijd je kwijt kunt zijn aan het wegpoetsen en corrigeren van het materiaal.

Al nieuwe plannen voor als je 365 helemaal op is?
Ik weet het eigenlijk nog niet. Ik vind de routine wel erg fijn en voel me er ook prettig bij. Misschien dat ik gewoon nog een jaartje erbij doe om nog meer te leren en uit mezelf te halen. Aan de andere kant zou ik het ook wel eens fijn vinden om een groter project uit te werken of om met modellen te werken. Gezien mijn tijdsindeling kom ik daar nu niet echt aan toe. Maar ik hoef ook niet alles in 1 keer te doen. Ik weet haast wel zeker dat er nog een jaartje 365 aankomt en daarna zie ik het wel. Ik zou ook wel eens aan een serie willen werken, om eens te kijken of ik de vorm en stijl vast kan houden over een aantal foto's.
Er zijn nog zoveel dingen die ik zou willen doen; keramiek, schilderen, houtbewerken, katten fokken, maar fotografie en fotobewerking is toch wel een kunstvorm die ik erg graag beoefen


Je poezen, katten vertel eens, ik vind ze namelijk waanzinnig mooi!
Hoe ben je daar aan gekomen.
Ik ben al van kinds af allergisch voor katten, en in mindere mate ook voor andere gezelschapsdieren en dat terwijl ik gek ben op dieren! Ik had me er al bij neergelegd dat huisdieren niet voor mij weggelegd waren.
Mijn vriend kwam een paar jaar geleden met een advertentie aan waar een Sphynx werd aangeboden. Toen ik de foto zag was ik meteen zo verliefd op die beesten.

Ze zijn echt prachtig om te zien ( al zal niet iedereen het daarmee eens zijn). We zijn wat gaan lezen over dit ras en wat blijkt, ze zijn prima geschikt voor mensen die allergisch zijn voor katten!! Nou ja dat was wel duidelijk dan. Ik heb een paar testrondes gedaan bij fokkers thuis en ik kon voor het eerst een kat vasthouden en aaien zonder dat mijn slijmvliezen op hol sloegen! Binnen een half jaar hadden we twee heerlijke bloterikjes in huis. Niet alleen zijn het supermooie beesten, ze zijn ook nog eens erg intelligent, heel sociaal en lekker warm!
Door hun ben ik aan het fotograferen geraakt en ben ik op Flickr terecht gekomen.

De laatste vraag, wat is absoluut je favoriete foto en waarom?
Dat vind ik een gemene vraag! Dat voelt hetzelfde als aan een moeder vragen wie haar favoriete kind is, of wat je favoriete film, muziek of voedsel is. Iedere dag maak ik een foto en iedere dag zit er weer een ander gevoel bij.
Er zijn veel foto's die ik om verschillende redenen mooi vind. De ene keer is het het licht, dan weer eens de kleuren of de compositie.


Meer van Roderique op zijn Flickr-pagina