Gisteren zijn we naar het M HKA geweest, het museum voor hedendaagse kunst Antwerpen. Een twintig jaar geleden was het mijn grote inspiratiebron ik voedde mij met de schitterende nieuwe werelden en talen van de kunst die het museum mij aanreikte.

Een jaar of 5 geleden ging ik niet meer, het was een oud versleten dame wat af en toe nog eens een poging deed vooruitstrevend te zijn.

Dat signaal moet duidelijk zijn geweest want ze hebben haar gelift en gebotoxed. Nieuwe gevel, nieuwe entree, zelfs eentje apart voor het café, waarom weet ik niet, maar de trappen hal naar het café is erg leuk aangekleed met posters van vroegere tentoonstellingen. Op de buitengevel siert een kunstwerk van Enrico David, dat imposant en toch niet overdadig overkomt.

De grote teleurstelling was echt binnen, zoals ik zei dat ik vroeger vol van culturele energie naar buiten kwam zat ik nu achteraf een beetje onbevredigend naar mijn witte wijn te staren.

Loneley at the top #2 van Vahram Aghasyan en Yelena Vorobyeva & Viktor Vorobyev, kon mij nog raken, ze hadden installaties gemaakt van objecten die ze op een markt kochten in het Oostblok met one-liners die op de voer waren geschreven, dit wat zodanig opgesteld dat je het voelde, die markt, en hoe ze er zelf hebben moeten staan.

Over de Collectie XXIV: dit was zodanig een rommel dat ik gewoon een rondje heb gelopen en snel de bijbehorende teksten heb gescand.

Als er bij een kunstwerk meer bijbehorende tekst dan werkelijke materie is dan houd het voor mij direct op. Kunst moet je visueel direct raken, in je gezicht slaan en niet nadat je de bijbehorende tekst hebt gelezen.

Bij de tentoonstelling Texiles "kunst en het sociale leven" heb ik dwaas staan kijken naar vuile opgevouwen was en kunstig geweven banieren. Dit hoorde voor mij thuis in het textielmuseum en niet in het M HKA.

Wat mij enorm raakte en één van de mooiste installaties die ik de laatste tijd heb gezien was van Tonico Lemos Auad, Sleep Walkers 2009 , courtesy Artist en Stephen Friedman Gallery. Het was een ruimte met muisgrijze vloerbedekking waar hier en daar de stof, duidelijk met blote handen, was losgekrabt, van dit pluis had hij dan op een waanzinnige mooie wijze dieren "geschept" Heel teer, heel aandoenlijk.


Als je je nu afvraagt moet ik nu gaan? Zeg ik volmondig ja! Want het is een mooi museum, met prachtige ruimtes en ik weet zeker dat een ieder er wel iets vind wat hem of haar raakt. Ik hou meer van consistentie in een tentoonstelling maar dat is natuurlijk persoonlijke smaak.



Museum van Hedendaagse Kunst Antwerpen
Leuvenstraat 32,
2000 Antwerpen, België

http://www.muhka.be/